Danny's Wijn Klassieke Kelderwijnen

Crimineel of verstandig……?

Wat is Amsterdam toch een heerlijke stad. Bruisend, historisch, schoon en zoveel culturen die goed samen gaan. Uiteraard hoor je wel eens iets over racisme en criminaliteit, maar ja inherent aan zoveel mensen bij elkaar.

Wat ik zelf meemaakte op crimineel gebied was op hoog niveau.
We gingen namelijk lunchen bij een, door een goede vriend aanbevolen, restaurantje. Mooie locatie en prachtige gerechten op de kaart. Deze waren overigens aardig aan de prijs, maar dan vanavond maar een vers frietje met mayo was onze reactie, en we bestelden.
Mag ik de wijnkaart van u? En ja hoor, daar kwam me toch een dikke bijbel, waarvan ik pas echt achterover sloeg. Wetende wat een wijn inkoop doet, zag ik wijnen die zes tot zelfs acht keer over de kop gingen. En dat ook bij wijnen die boven de € 100,- inkoop kosten.
Dat vond ik pas echt crimineel en ik vroeg me af: waarom!? Ik begrijp dat de huurprijzen in Amsterdam hoger zijn dan bij ons in de provincie, maar dan nog…….

Toen ik de bijna goedkoopste fles van de kaart bestelde ( € 64,50 ), viel mijn oog op een stel dat binnenkwam.
De man circa 1,64 lang en zo’n 68 jaar jong, de dame 1,88 lang en, zo schatte ik, 26 jaar oud. Het erg chique stel vroegen om een potje thee en de wijnkaart.
Even dacht ik dat het opa met zijn (klein-) dochter was, of…..Nou ja, dat maakt eigenlijk ook niet uit. Wat wel uitmaakt is de fles die hij bestelde. Een fles die hij zou gaan drinken naast zijn potje thee. Een prachtige fles Sassicaia 2004, die voor € 725,- op de kaart stond! Met een inkoopprijs van rond de € 125,- komt dat neer op een schenkgeld van € 79,03 per glas excl. btw, waarbij schenkgeld eigenlijk niet van toepassing zou blijken te zijn.
De fles met een toch wel bijzondere wijn uit een uitstekende jaargang had, als ik hem had mogen drinken, minimaal vier uur van tevoren opengemaakt moeten worden. En had wellicht gekarafeerd moeten worden, om daarna met de nodige egards uit te worden geschonken in prachtige grote glazen. Deze had ik dan mooi bij het steeltje vastgepakt om de wijn licht te laten walsen. Vervolgens zou ik daarna minimaal vijf minuten van de (waarschijnlijk) heerlijk verfijnde en complexe geur genieten.
Prachtige glazen kreeg dit stel wel. De meneer met zijn, voor zijn lengte, grote handen pakte het glas bij het glas en niet bij het steeltje, en nam een flinke teug. Hierna gaf hij enigszins nonchalant een knikje aan de juffrouw ter goedkeuring. Deze zette de fles op tafel naast het potje thee! Zelf inschenken was daarmee de boodschap en voor mij het antwoord op de eerder aan mezelf gestelde vraag.

Gewoon omdat het kan…

met vineuze groet,

Danny

Reactie achterlaten